با یک لگد ، دیوار بلند تخیلاتش را زمین می زند و دردناکتر از تمام جنگ زده ها، می گرید....
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388ساعت 22:12 توسط لیلا نوروزی
|
می خواست سقوط کند.
کلماتش را چپاند توی بادکنک و
به آسمانی از کلاغ پرید..
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 20:58 توسط لیلا نوروزی
|
سرم کادر کوچکیست
همه باد از ذهنم می لنگد بیرون
همه برف از بیرون می تازد به ذهن.
.
.
.
.
سرم هنوز کادر کوچکیست..
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم شهریور 1388ساعت 18:49 توسط لیلا نوروزی
|
این پست بنا به دلایل شخصی عوض شد!!
از دوستانی که برای نوشته ی قبلی نظر گذاشته بودند بسیار ممنونم.
همیشه خریدن یه عروسک نو ، همراهه با نخریدن یه عروسک نو دیگه؛
وقتی تصمیم می گیری همه ی عروسکای قدیمیتو بسپاری دست گرد و غبار انباری خیالت.
آسونه.خیلی آسون:
مث بازی کلاغ پر. گنجیشک هم پر.
ولی در نهایت
نه عروسکای قدیمی رو دوس داری.
نه عروسک جدید رو
و نه ....
+ نوشته شده در جمعه بیستم شهریور 1388ساعت 13:35 توسط لیلا نوروزی
|
با یک تُنگ سفید کننده
سرخی ام را پاک می کنی
....
لعنت به " ماهی سیاه کوچولو"..
.....
دستانم بوی ماهی گیرانی را می دهند
که در جزر و مد اندامم
غرق شدند ....
+ نوشته شده در جمعه ششم شهریور 1388ساعت 0:3 توسط لیلا نوروزی
|
گنجشک هایت به روی شانه ام
پاسخ رد می دهند اندوه بنگ بنگ خیابان را
و آفتاب پرست ها
در سایه ام پناه جسته اند..
کفر ورزیده به حقیقت آفتاب
عاشق جیک جیک گنجشک هایت..
پ.ن:این یک پست شخصی است.(شکل همه ارزوهام..)
+ نوشته شده در جمعه سی ام مرداد 1388ساعت 11:52 توسط لیلا نوروزی
|
در روشنایی کوچک این شهر
برای سیاهی چشم دیکتاتور بزرگ
می رقصم.
برای سفیدی چشم دیکتاتور بزرگ
می خندم!!
+ نوشته شده در جمعه نهم مرداد 1388ساعت 0:4 توسط لیلا نوروزی
|
خط درشتی دارد خدا
کوفه را می شکند شبیه نستعلیق.
...
: سیاه مشقی از آمریکا
+ نوشته شده در جمعه دوم مرداد 1388ساعت 0:2 توسط لیلا نوروزی
|
نه انفجار ماه
نه انجماد خورشید
راضی ام به اسم کوچکم..
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم تیر 1388ساعت 17:41 توسط لیلا نوروزی
|
به 5/6:
سگ را هزار بار هم نان می دهم
من را مثل مادرم پارس می کند...
۱- من
پس مانده ی هیچ ذهنی نیستم...
سر راهی تر از یک هوس
بازیافت می شوم.
۲- می خواهم تا لبه ام
از تو سرزیر شوم.
سر به زیر شوم
چهار طبع تنت را
ساکن شوم
معماری پیراهنت را
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم خرداد 1388ساعت 12:39 توسط لیلا نوروزی
|
بازوانم
درختی بودند برای پرواز
..
اکنون مامن گریه هایم شده اند..
۱۱ ۱- تف می کنم خودم را بالا
آن بالا دریایی از تف های سر بالاست
تف های مغرور
چیزی مثل خدای لزج
....
۲- کفش های بی بند وبارم را وقتی غرق شدم
خیابان پایانی برای دویدن نداشت ..
چه فرقی دارد
اسب بودن و
خر نوشتن؟
....
۳-فرقی نمی کند سایه ات دزد باشد یا نه
همیشه کسی آن بالا
تنهایی ات را دست دراز کرده است..
....
۴- دیشبروز
ساعت 3:56 بامداد
گریه کردم
برای نخوابیدن ساعتها..
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388ساعت 16:21 توسط لیلا نوروزی
|
1-تنهایی ام
گرد می شود و
دور می زند تمامم را
خواب یا بیدار؟
چه فرقی دارد باور این همه قرن؟
2- تمامم،
در یک استکان نمی گنجد
دهان باز کنی ،
می فهمی
تفاله ای بیش نیستم
تبلیغ "خ د ا" را
۳- مرگ
قانونی ندارد
خلاصم می کند از وصله های بی اجازه ی مادر
چادرم
اندازه ی شانه ی هیچ مردی نیست
.
.
.
برای عشق توضیحی ندارم!
۴ - فلسفه ام
خدایی ندارد
بی نهایتم
فنجان قهوه ی توست
+ نوشته شده در شنبه هفدهم اسفند 1387ساعت 18:12 توسط لیلا نوروزی
|
من
ممنوعه ترین خورشید بهشتم!
تنم را ابر باش...
خدا فکر نیست
سدی ست کاغذی
بین من
وانتهای هوس هایم!
+ نوشته شده در جمعه هجدهم بهمن 1387ساعت 11:7 توسط لیلا نوروزی
|
ناراحت نشو اگه امروز تو سالگردت همه سیاه پوشیدن و گریه کردن،جز من.آخه من بین آدما نمی تونم گریه کنم.همش می خندم.( و اون وقت عروست چپکی نگام می کنه .می ترسه مردم فکر کنن دخترش دیوونه ست .)عوضش الان که می بینی...الان که نه مامان هست نه بابا.الان که همه جا تاریکه و من... .مامان بزرگ امشب درست یه ساله تنهام....تنهای تنها...
.......................................... . . . . . . . . .
اثری از کته کل ویتس
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
: دیالوگ ظرف ها.
کاراکتر تو در توی تمام آشپزخانه،
چه فرقی می کند نور از چپ بتابد یا راست
گریم صبحانه
گریم شام
یک فریم ساعتی
چند سکانس سانسور شده از شب
سکانس های تکرار
دیالوگ های عادت
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبج:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
صبح:خداحافظ
شب:سلام
(اگر حوصله اش را داشتید ادامه دهید...)
+ نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت 21:30 توسط لیلا نوروزی
|
۱-((و))
ارثیه ی من
یک سیب خواهد بود و
نود و نه قانون
ارثیه ی مادرم
یک سیب بود و
صد قانون
2-(( آتش بس ))
تمام سیاست های عقلم باطل شد
دروغ
دروغ
دروغ
هیچ سلولی رای اعتماد نمی دهد
زندانی های خون
تولد
دروغ
دروغ
....
تظاهرات توی دلم
شورش
هرج و مرج
سرکوب...
هیچ علاقه ای فرمان عقب نشینی نمی دهد
زنجیری های عشق
هوس
دروغ
دروغ
...
نیزه های عقل
گلوله های دلم
خون
قتل
دروغ
دروغ
...
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم آذر 1387ساعت 21:37 توسط لیلا نوروزی
|
۱- ماه تقسیم می شود بین ناخن هایم
ماه می میرد
وقتی من به تو نمی رسم
خورشید حق ندارد لب به ماه بزند!
۲-تمام چیزی که بدم می آید:
تو
تو
تو
تو
تو
تو
تو
تو
.
.
.
تمام چیزی که خوشم می آید:
تو
تو
تو
تو
تو
تو
تو
تو
.
.
.
من همیشه تنهایی ام را تو صدا می زنم.
3-سکوت هایم
فقط سکوت هستند
بد تعبیر نکن خلوتم را
این همه اجبار برای رضایت؟
4- من آدم ابلهی نیستم
اگر قامت استوار تنهایی ام قمارباز شده است
این را به برادران کارامازوف هم بگویید
5- برای هم بازی کودکی ام که دو سال پیش گیلاس سیاه خدا را چید:
دلم می خواست دستانت را داد بزنم
همسایه دیوار به دیوار دلخوشی هایم
گیلاس های لبت
گونه ام را سرخ می کرد
و من دلم می خواست لبت را داد بزنم
وقتی می دویدیم و می دویدیم و...
می خوردیم زمین
و گیلاسهای لبت...
دلم می خواست سیاهی چشمانت را داد بزنم
گودال عمیق وسوسه انگیز
سیاهی تار و پود های تنم را
و هق هق ناشیانه ی بلوغم زیر لحاف
که از خون می ترسید
تو
غرقِ خون
دلم می خواست اندام مچاله شده ات را داد بزنم
و آن دستها ،
گیلاس های سرخ ،
گودال عمیق
دلم می خواهد تمامشان را داد بزنم
حالا که مرده ای
۶- کدام قتل؟
کدام اعتراف؟
من فقط یک فندک دارم
آقا یک سیگار...
تو در یک پک جان می دهی
هر شب
تنهایی ام پف می کند و گرد می شود
تنهایی ام حامله می شود
بچه های نامشروع تنهایی ام...
گور پدر شما و تمام آنهایی که بیرون مربع من
خاموش می شوند
دشنه هایی که فرو می روند توی شکم تنهایی ام
...
کدام قتل؟
کدام اعتراف؟
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 23:44 توسط لیلا نوروزی
|
حیف از گناهی که مرتکب نشدم:
آن سیبی که پشت پنجره
وسوسه ام می کرد.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387ساعت 1:6 توسط لیلا نوروزی
|
1- بادبانها را بکشید
من ازجزیره ای کشف نشده ام
برای نابودی کشف شده ها
لنگرها را بیندازید
صدا-
دوربین-
آتش.
2- بی تو
نه سیبم
نه سیبت
برگرد
زیر نور ماه
نگاتیو کوچه های فلورانس را
ظاهر می کنیم
3- به سارای آبیم:
به کلاغ ها سپرده ام
خودکاری آبی برایت بخرند
تا عاشقشان کنی
4- و دنیا تمام شد
تا مونالیزا هم گریه کند
به دادم برس
هنوز اول دامنت هستم
5- چشمانت مکان امنی ست
برای یوسف
بگذار آبرویم را ببرند
که زلیخا در پوست گرگ بر سر چاه زوزه می کشید
6- سر چه چیز به رویم اسلحه می کشی
اینجا حوا و آدم
هوس سیب هم نمی کنند
چه رسد به یک خوشه گندم
A way: your eye - ۷
I am going to paradise
By a green boat
On surf
And my paradise is your heart
۸-
نرسیده
می رسم به تو
نرسیده
رد می شوم از تو
نرسیده
می افتم
من سیب بی تجربه ای بودم
۹-
باید برگردم
باید چمدانهای دلم را خالی کنم
جاده نه تو را می خواهد
نه دعایت را
که توی چمدانم جا مانده بود.
۱۰-
معذرت می خواهم
دستهایم پشیمان شده اند
پس می زنند دستهایت را
من همیشه به دستهایم احترام می گذارم
۱۱-
مردم سینما را دوست ندارند
بوسه های تک پلانی ست که کارگردانان را نان می دهد
مردم خدا را دوست ندارند
از ترس خشکسالی ست نماز می خوانند
مردم حتی خودشان را هم دوست ندارند
فقط به خاطر همسایه است که بوی غذا از خانه اشان بلند میشود
...مردم باید در همان هابیل و قابیل منقرض می شدند
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مهر 1387ساعت 14:23 توسط لیلا نوروزی
|
۱-نه موسی
نه داوود
میکل انژت می خواهد
تولدت را
روی سقف ابی شانه اش جشن بگیرد.
۲-چشمانم فقط برای خودم پلک می زنند
تو
معشوقِ با من از پنج سالگی
قله ات را فتح خواهم کرد
و به تمام پیامبران خاک خورده
بدرود خواهم گفت
تا داستان- نقاشی هایم
در اوج تمام شود.
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم مرداد 1387ساعت 18:43 توسط لیلا نوروزی
|
